خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلدسته وار تا همه بی خار و خس شوندخواهم که ناکسان جهان جمله کس شوند
۲
آزادگان مقید دنیا نبوده اندکی طایران قدس اسیر قفس شوند
۳
هیچ از مجاز ره به حقیقت نمی برندپیران این زمانه مرید هوس شدند
۴
ره چون یکی است اهل سخن را چه انفعالچون رهروان قافله گر پیش و پس شوند
صفحهٔ ۱ از ۲