خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا عرق از روی شرم آلود جانان پاک کردداغ اختر چون شفق خون در دل افلاک کرد
۲
خضر از آب حیات احیای ماهی می کندگرد خط لب دلم را زنده زیر خاک کرد
۳
غنچه های لاله می آید به چشم از دل سرشکداغ شبنم تازه گل از روی آتشناک کرد
۴
خنده ی دندان نما دارم به ابواب الجنانحسن گندم گوش انشا در دلم صد چاک کرد
صفحهٔ ۱ از ۳