خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد و داغ عشق با اجزای ما آمیختندبا کف خاکی نمی دانی چه هاآمیختند
۲
رنگ ویرانی کند گل از گل تعمیر مابا بهار ما خزان را چون حنا آمیختند
۳
یار با این دور گردی در دل بیمار ماستدرد بی زنهار ما رابا دوا آمیختند
۴
تلخ گویی های هر شیرین دهانی شاهدی استنوش را با نیش این عبرت سرا آمیختند
صفحهٔ ۱ از ۳