خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرداب غبغبش ز صفا موج می زندطوفان چشمش از مژه ها موج می زند
۲
دل می طپد ز شوخی مدّ نگاه اوشبنم به اختلاط هوا موج می زند
۳
از بس که مشک آب شد از شرم خط اوتا ناف آهوان ختا موج می زند
۴
با موج خیز آب گهر این فروغ نیستاز سایه اش چو صبح صفا موج می زند
صفحهٔ ۱ از ۲