خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر سرگشتگی چون محبت بینم در کنار خودنیایم چون خط پرگار از گردش به کار خود
۲
ز جستن های نبض خویش کسی واقف نمی گرددندارد هیچ کس چون عطسه در دست اختیار خود
۳
حباب جرم من اشک ندامت پاک می سازدبه چشم عاقبت بین دیده ام روز شمار خود
۴
نگه پا در حنا از اشک گلگون است چون مژگانبه روز وصل من دستی ندارم بر نگار خود
صفحهٔ ۱ از ۲