خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر تنک ظرف چه غم گر گلهٔ من دارددل دریا خبر از حوصلهٔ من دارد
۲
یار بیپرده ز افغان دلم میگرددحسن محمل جرس قافلهٔ من دارد
۳
گل آسایش اگر دیدهٔ دل باز کنیخار در پیراهن آبلهٔ من دارد
۴
وادی شوق ترا عمر ابد جارّه استخار راه از رگ جان مرحلهٔ من دارد
صفحهٔ ۱ از ۳