خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه قبه ی سپهر به یک غمزه شق کنداز رویش آفتاب قیامت عرق کند
۲
از تیغ ناز سینه ی نظاره شق کندآیینه از حیای نگاهش عرق کند
۳
هر دم ز داغ خیره نگاهان در آتشمای کاش غمزه ی تو هوس را نسق کند
۴
آب حیات تیغ تو از سر مرا گذشتلطف آن قدر خوش است که سد رمق کند
صفحهٔ ۱ از ۳