خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به دریا اشک گرمم شعله پرور می چکدچون رگ ماهی زنی خون سمندر می چکد
۲
لعل آتش رنگ او موج لطافت می زنداز کف خاکستر من آب گوهر می چکد
۳
بس که دارد چون پری در شیشه شور رستخیزگر فشارم غنچه ی دل خون محشر می چکد
۴
تافرستم شعله ی آهی به سیر آسمانچون عرق از چهره ی افلاک اختر می چکد
صفحهٔ ۱ از ۲