خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار از دست نگارین مژه ام را تر کردیده ی کرده که باران سرشکم سر کرد
۲
سادگی بس که چو آیینه نگارم داردگفتمش دل ز تو برداشته ام باور کرد
۳
شد غبار نظر طالعم آثار هنرخاک در کاسه ی آیینه مرا جوهر کرد
۴
از طپیدن دل بی تاب چو غماز سرشکراز عشقم به تواز آیینه روشن تر کرد
صفحهٔ ۱ از ۲