خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قیامت کرده ای از جلوه های قد چالاکشچراغان تجلی نقشی از روی عرقناکش
۲
بخز داغی نباشد دسترس ما را ز بی برگیسر سودایی داریم پا انداز فتراکش
۳
ز احوال مصور صورت آگاهی نمی داردز نی تا چند برآب تصور نقش ادراکش
۴
ز نی تا چشم بر هم از دل ما دود برخیزدمپرس از برق آتش دستی مژگان بی باکش
صفحهٔ ۱ از ۲