خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشتیِ به خون کشیدهٔ اشک است مردمکگردابِ آرمیدهٔ اشک است مردمک
۲
ای بحر غافلی ز شبیخونِ جراتشعرض سپاه دیدهٔ اشک است مردمک
۳
دور از رخت به داغ سویدای خون‌چکاندر خون دل تپیدهٔ اشک است مردمک
۴
از تخت دل به چار سوی چشم اشکباررنگین بساط چیدهٔ اشک است مردمک
صفحهٔ ۱ از ۲