خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده ی حق بین کجا مستور می گردد به خاکرسته ی دار فنا منصور می گردد به خاک
۲
نوبهار از لاله طرح ساغرش را می کشیدکشته ی نظاره اش مخمور می گردد به خاک
۳
در بهشت جلوه های شوخ نقش پای اوخنده ی دندان نمای حور می گردد به خاک
۴
هر که را در آب و گل مهرش تجلی کرده استداغ سودایش چراغ طور می گردد به خاک
صفحهٔ ۱ از ۴