خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل می گون چون نگاه از حرف های نیم رنگدست و پای فکر را بندد حنای نیم رنگ
۲
لعلش از خط زمردگون مرصع می کندچهره ی زردی که دارم چون طلای نیم رنگ
۳
نیم رنگیهای حسنش برق طاقت شد مراسوختن شد رنگ بست از شعله های نیم رنگ
۴
فکر را سرمشق رنگینی دهد چون خط لبمطلع ابروی جانان از ادای نیم رنگ
صفحهٔ ۱ از ۳