خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که می ریزد نگاهش جنگ بر بالای جنگاز جنون من نماند سنگ بر بالای سنگ
۲
غنچه ی باغ حیا را خنده رنگین جلوه استاز تبسم ریخت لعلش رنگ بر بالای رنگ
۳
یاد آن تنگ دهان از اشک گرمم ریخته استچون شکر خنداب او تنگ بر بالای تنگ
۴
شبنم اشک ندامت رنگ از دل می بردبی نم این آیینه دارد زنگ بر بالای زنگ
صفحهٔ ۱ از ۲