خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ریخت تا کوه غمت فرسنگ در فرسنگ سنگبحر شد هامون صفت فرسنگ در فرسنگ سنگ
۲
بس که دارد سنگ باران بر سرم ابر جنونشد محیط شش جهت فرسنگ در فرسنگ سنگ
۳
خون عرق کوه بدخشان کرد تا یاقوت اشکداد رنگ تربیت فرسنگ در فرسنگ سنگ
۴
بس که کارم در گره چون خاره سنگ افتاده ریختاشک مرجان منزلت فرسنگ در فرسنگ سنگ
صفحهٔ ۱ از ۳