خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کند عزم صبوحی شبنم از صهبای گلغنچه در بزم چمن صورت دهد مینای گل
۲
بهر ما دریا کشان منقار بلبل در چمنبادبان کشتی می بود در دریای گل
۳
شرح رنگین جلوه های حسن عالم سوز اومی توان چون آب خواند از صفحه سیمای گل
۴
یافت تشریف دگر گلشن ز حسن جلوه اشنقش پایش می کشد تصویر بر دیبای گل
صفحهٔ ۱ از ۳