خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرصتی کو تا به کام آن لعل شکّرخا مکمگر لب سیب زنخدان گه لب بالا مکم
۲
جبهه را چین آشنا کردی مکیدم چون لبتجان من گر از مکیدن رنجه گشتی وامکم
۳
تا شد از شهد لبت صهبا و ساغر کامیابگه زبان دختر رز گه لب مینا مکم
۴
دوزخستانی است از داغ جگر جیب دلمآتشم تسکین نیابد گر لب دریا مکم
صفحهٔ ۱ از ۲