خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قامت بلند تو عمر نظاره امخال لبت سعادت فال ستاره ام
۲
در دیده بس که بی رخت آشفته شد نگاهمژگان شد است چین جبین نظاره ام
۳
از خار خارگلشن حسن تودر چمنشد غنچه راز دار دل پاره پاره ام
۴
لعلت به غیر شد گهر افشان ورشک ریختبر زخم خون چکان دل الماس پاره ام
صفحهٔ ۱ از ۲