خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آب رو تا دیده و دل را توانگر ساختمپای تخت از افسر شاهی چو گوهر ساختم
۲
تا سبک روحی سپارم شد چو نور آفتاببا علم افراشتم عالم مسخر ساختم
۳
چیده ام دامان همت از بساط هر دو کونبهر پرواز این دو عالم را دو شهپر ساختم
۴
گل کند هر دم شکست شاخ از من چون نباتقند خود را در نظر ها تا مکرر ساختم
صفحهٔ ۱ از ۵