خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشته ی اشک بسمل نازماز شهیدان عشق ممتازم
۲
بویی از عشق می دهد رنگمبی سخن فاش می شود رازم
۳
چه قدر ها فروتنی دارمخاکساری است او ج پروازم
۴
می برد دل به بازی از دستمباز دل می دهد به صد نازم
صفحهٔ ۱ از ۲