خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیشتر گل دام چشم اشکباری داشتیمبر سر دل چتر از مژگان یاری داشتیم
۲
یاد از آن فرصت که در برگل عذاری داشتیمهمچو دل در دست خود زلف نگاری داشتیم
۳
زان لب می گون نو خط بودتر ما را دماغاز خط ساغر به دور خود حصاری داشتیم
۴
عقده از زلف بتی چون شانه می کردیم بازبود دام فرصتی دستی به کاری داشتیم
صفحهٔ ۱ از ۴