خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از قفس روزی که مصر آرزو می ساختمبر سر بازار شهرت چهار سو می ساختم
۲
یاد آن نقشی که در بزم تو از دل سادگیهر نفس چون خانه ی نقاش رو می ساختم
۳
داشتم کیفیت آن چشم میگون در نظرشیشه می پیچیدم زاشک از دل سبو می ساختم
۴
هر دم از محراب ابرویی به تقریب نمازچون صف مژگان به خون دل وضو می ساختم
صفحهٔ ۱ از ۳