خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بر خم گیسوی تو پیچید نگاهمشد شانه کش طره ی امید نگاهم
۲
از پرتو رخسار تو چون خط شعاعیشد جدول سر چشمه ی خورشید نگاهم
۳
نوک مژه ام خامه ی تصویر بهار استتا محو گل روی تو گردید نگاهم
۴
مژگان ترم ترجمه ی سوره نور استتا مصحف رخسار تو بوسید نگاهم
صفحهٔ ۱ از ۳