خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عرش،طایران تو را آشیانه ایخورشید و مه ز حلقه ی دام تو دانه ای
۲
از شهر بند لطف تو جنات کوچه ایاز آتش عتاب تو دوزخ زبانه ای
۳
اشباح از هیاکل صنع تو قالبیارواح از نوازش لطفت ترانه ای
۴
از نشاه ی خیال تو دل مست بی خودیبهر خدنگ ناز تو جانها نشانه ای
صفحهٔ ۱ از ۲