خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان در دل خلید از عشق خاریکه زد جوش از بن هر مو بهاری
۲
به خونم کرده کف رنگین نگاریبه چنگ ناز مژگان دل فشاری
۳
محیط حسنش از دل می زند موجببین در جوش طوفان از شراری
۴
خط استاده است بر روی چو ماهشطرف با مهر تابان شد غباری
صفحهٔ ۱ از ۳