خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای اختر سهیل ز لعل تو خاتمیاز گلشن عذار تو خورشید شبنمی
۲
بر نخل اتفاق به گلزار دوستیناز و نیاز ما و تو بادام توامی
۳
ناسورتر ز زخم زبان است بی سخنداغ دلم کشیده مگر ناز مرهمی
۴
ما را به روزگار نباشد چو آفتابجز شام پرده داری و جز صبح همدمی
صفحهٔ ۱ از ۳