خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دادم از دست دادگر باشدناله‌ام را کجا اثر باشد
۲
هر که بیند تو را و جان ندهددر جهان طرفه جانور باشد
۳
بی‌لبت گر ز دست شیرین استزهر نوشم اگر شکر باشد
۴
وصل با عمر هم‌نشین آمدهجر با مرگ هم‌سفر باشد
صفحهٔ ۱ از ۳