خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل مهر روی تو آکنده‌امبه شاهنشهی مر تو را بنده‌ام
۲
بیا بر سرم تا تماشا کنیگهرها ز مژگان پراکنده‌ام
۳
به دل داغ تو دارم از روزگاربه گردن کمند تو تازنده‌ام
۴
تو بخشنده‌ای مر سزاوار رابه تن گر سقرلات و گر ژنده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳