خلوتی با فتحعلیشاه
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر جان بباید دادن در آن راهدادیم جان را الحکم لله
۲
هر شب رسانم بر اوج گردوناز دوری تو صد ناله و آه
۳
هرگز نخواهم در مدت عمرجز روی دلبر جز وصل دلخواه
۴
خواهم که آیم هر شب به کویتنتوانم آمد از دست بدخواه
صفحهٔ ۱ از ۳