خلوتی با فتحعلیشاه
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارم سر زلف وا نکردهبیچاره دلم رها نکرده
۲
تیغ تو به روز قتل فرقیبیگانه ز آشنا نکرده
۳
با آن همه وعدههای یارییک وعده خود وفا نکرده
۴
آن کیست که بوی زلفش آردای بیادبی صبا نکرده
صفحهٔ ۱ از ۲