خلوتی با فتحعلیشاه
شمارهٔ ۱۰۳
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر میکشی به تیرم دل از تو بر نگیرممن مرغ پرشکسته در دام تو اسیرم
۲
در روز وصلت ای جان جان را کنم به قربانتا در شب فراقت هر لحظهای نمیرم
۳
از دست ابروان و مژگان تو چه سازمآن میکشد کمان و این میزند به تیرم
۴
رحمی و گرنه ترسم آخر تو را بگیرداین آه زود زودم این صبر دیر دیرم
صفحهٔ ۱ از ۳