خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرزنش نیست مگر بر دل و بر دیده منبا همه خلق جهان چیده و برچیده من
۲
بزمی از بهر تو آراسته‌ام ساقی کومیش از خون دل و ساغرش از دیده من
۳
قدمی رنجه نما کش دم رفتن آمدرحم کن بر من و بر این دل رنجیده من
۴
ناصحی خنده‌زنان گفت مده دل به بتانوقت آن است که گریند به خندیده من
صفحهٔ ۱ از ۲