خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را آرد به بالین بعد مرگ من خدای منتا کند لعل جان بخشت مسیحاوش دوای من
۲
به محنت کشته‌ای را می‌رسد بر سر تماشا کنبه خنجر می‌دهد مژگان خدنگی خون‌بهای من
۳
بیا در گلشن و اعجاز عشق و عاشقی بشنوبا فغان آورد شوریده بلبل را نوای من
۴
ز خود بیگانه گشت و عالمی دشمن به او بنگربه هر کس آشنا شد آن بت ناآشنای من
صفحهٔ ۱ از ۲