خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نداری خبر از من و درد منبه مهد اندر ای ناز پرورد من
۲
سپهرم زبون کرد آخر ببینبه گیتی غمت شد هم‌آورد من
۳
تو پا از سرم تا کشیدی اجلبه باد فنا می‌دهد گرد من
۴
منقش ز خون جگر کرده‌امبیا تا ببینی رخ زرد من
صفحهٔ ۱ از ۲