خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هستم ز شکر بر دهنت سیر و گرسنهاز شیره جان بر سخنت سیر و گرسنه
۲
نارم سوی پستان بتان دست که باشماز نار سیب ذقنت سیر و گرسنه
۳
گشتم من خونین جگر ای غنچه خنداناز لاله و گل بر سمنت سیر و گرسنه
۴
سر زد به گل روی تو تا سبزه شدم مناز هر چمنی بر چمنت سیر و گرسنه
صفحهٔ ۱ از ۲