خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز کف برده مرا شوخ سهی بالایینامسلمان پسری عشوه‌گری ترسایی
۲
کرده‌ام گریه ز بس در غم آن تازه پسرشده از گریه من روی زمین دریایی
۳
موسم لاله و گل چون شد و ایام بهاربرو از خانه به کشت چمن و صحرایی
۴
از لب جوی برد لذت و از سایه بیدآن که دارد به برش سرو‌قد رعنایی
صفحهٔ ۱ از ۲