خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذاشت مرا در غم باز این دل هرجاییکارم همه فریاد است چون بلبل شیدایی
۲
تا کی ز غمت ای گل این شیفته چون بلبلافغان کند و زاری بر شاخ شکیبایی
۳
گفتی که کشم زارت آنگاه شوم یارتمن بنده و تو سلطان حکم آن چه بفرمایی
۴
طوبی نبود هرگز مانند قدت زیبادارد ز کجا طوبی این خوبی و زیبایی
صفحهٔ ۱ از ۲