خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش ملک الرسا شمس الدین محمودبن علی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صدری که قدر کان شکند گوهر سخاشبحری که نزل جان فکند پیکر سخاش
۲
صدر سخی که لازم افعال اوست بذلاین اسم مشتق است هم از مصدر سخاش
۳
هارون صدر اوست فلک ز آن که انجمشهر شب جلاجل کمر است از زر سخاش
۴
شعری به شب چو کاسهٔ یوزی نمایدماعنی سگی است حلقه بگوش در سخاش
صفحهٔ ۱ از ۱۶