خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۴۲ - در حماسه و نکوهش حسودان و سخنی در حکمت
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان زین سبز گلشن رخت بیرون می‌برمعالمی از عالم وحدت به کف می‌آورم
۲
تخت و خاتم نی و کوس رب هب‌لی می‌زنمطور آتش نی و در اوج انا الله می‌پرم
۳
هرچه نقش نفس می‌بینم به دریا می‌دهمهر چه نقد عقل می‌یابم در آتش می‌برم
۴
گه به حد منزل از سدره سریری می‌کنمگه به قدر همت از شعری شعاری می‌برم
صفحهٔ ۱ از ۶