خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گو کشد آن نگاه تیز مرانیست با او سر ستیز مرا
۲
ای که داری تلاش گوهر عشقخاک گشتم بیا ببیز مرا
۳
از گل عارضش چو سبزه دمیدبر سر آورد رستخیز مرا
۴
دیده بس کن ز اشک بی‌تأثیربیش ازین آبرو مریز مرا
صفحهٔ ۱ از ۳