خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتاده است به اطفال اشک کار مرانماند کار به ابنای روزگار مرا
۲
وصیت است ز مجنون به من که بعد وفاتنهال بید نشانید بر مزار مرا
۳
کسی به رنگ سرشکم ز خاک برنگرفتچنین فکند ز چشم تو روزگار مرا
۴
چرا ز مردم بیگانه شکوه پردازمبه آب داده همین چشم اشکبار مرا
صفحهٔ ۱ از ۳