خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخم تیغ تو رسیده است مراصبح اقبال دمیده است مرا
۲
بی‌دماغم ز خیال خط یارمور در مغز خزیده است مرا
۳
از تماشای غبار خط یارآب از دیده چکیده است مرا
۴
در کف من قلم نرگس نیستاز چمن چشم رسیده است مرا
صفحهٔ ۱ از ۲