خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچهٔ دل در چمن دور از تو نگشاید مراخندهٔ گل در نظر خمیازه می‌آید مرا
۲
امتحان کردم ندارد وعدهٔ وصل تو اصلبی‌مروّت دیگری را ده نمی‌باید مرا
۳
نسبت من با تو باشد نسبت ابر و چمنخنده می‌آید تو را چون گریه می‌آید مرا
۴
همچو آن شخصی که باشد معتقد دیوانه رامی‌کنم واقف به جان دل هرچه فرماید مرا
صفحهٔ ۱ از ۱