خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کردند قبایل همه مجنون لقب مااین حرف رسانید به لیلی‌نسب ما
۲
دیدیم کتب‌خانهٔ هفتاد و دو ملّتغیر از سخن عشق نشد منتخب ما
۳
چون کوه‌کنش محنتِ سخت آمده در پیشاین بود سزای دل راحت‌طلب ما
۴
با بخت سیه منّت گردون نپسندیمآن روز مبادا که شود روز شب ما
صفحهٔ ۱ از ۲