خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار رحمی به حال ما می‌داشتگر دلِ درد آشنا می‌داشت
۲
درد دل را علاج می‌کردممرض‌الموت اگر دوا می‌داشت
۳
دل به نومیدی از درش می‌رفتچشمی از داغ بر قفا می‌داشت
۴
دل به کوی تو می‌کشد خواریکاشکی این شکسته پا می‌داشت
صفحهٔ ۱ از ۳