خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر من خاک آستان دل استکه خیال تو میهمان دل است
۲
داغ ما را به چشم کم منگرکه چراغی ز دودمان دل است
۳
رفتی و قطرهقطرهی خونمدر سراغ تو همعنان دل است
۴
قدر طفل سرشک من بشناسیادگاری ز خاندان دل است
صفحهٔ ۱ از ۲