خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیغ ستم‌ات گلوشناس استسنگ غم تو سبوشناس است
۲
بر لاله و گل نمی‌نشیندگرد ره یار روشناس است
۳
در زلف تو بند شد دل چاکاین شانه ببین چه موشناس است
۴
ننشیند و جز به دیدهٔ ماسرو قد یار جوشناس است
صفحهٔ ۱ از ۲