خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمت نمی‌شود از من جدا قرین این استز پهلویم نرود درد همنشین این است
۲
فتاده است نظر بر هزار شاخ گلمهلاک تیر تو گردم که دلنشین این است
۳
گرفته دامن او روز حشر خواهم گفتکسی که زد به چراغ من آستین این است
۴
صبا پیام تو آورد لیک غنچهٔ مننکرد میل شگفتن دل حزین این است
صفحهٔ ۱ از ۲