خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو ماناست به بالای تو همس رخود نیستگرچه رعناست گلاندام سمن بر خود نیست
۲
گر کند نقل حدیثی ز وفایش قاصدنسنوم گفتهٔ او قول پیمبر خود نیست
۳
در حریم تو که چون کعبه بود جای ادببوالهوس چند شود مشت کبوتر خود نیست
۴
روزی این دل حسرتزده از سرکارشگاهگاهی نگهی هست مقرر خود نیست
صفحهٔ ۱ از ۳