خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و اغیار یار اگر این استمن و غربت دیار اگر این است
۲
می‌کند زخم شانه را ناسورطرهٔ مشکبار اگر این است
۳
خواب در چشم کس نخواهد ماندنرگس پرخمار اگر این است
۴
به سلامت که می‌برد جان راغمزهٔ دل شکار اگر این است
صفحهٔ ۱ از ۳